تبليغاتX
.:: brush ::.
 
.:: brush ::.
 
 
خبرهاو نمونه آثار گرافیک
 

نمیدونم چی شده جدیدا مبحث پوستر فیلم گل کرده . هر روز یکی راجع به پوستر فیلم حرف میزنه .
فکر کنم دوباره میخواد مثل قضییه تایپوگرافی بشه که هر کی نظری بده . به هر حال ... ، این مطلب صحبتهای بیژن صیفوری هست در باب پوستر فیلم :

ر گفتگو با یکی از خبرگزاری‌ها گفته است:" وقتی از سینماگران ایران تعبیر مرگ سینمای ایران را می‌شنویم، از پوستر فیلم نباید انتظار حال خوشی داشت".
وی ادامه داد:" پوستر فیلم با سینمای ایران هم داستان است. پتانسیل و خلاقیت سینمای ایران را که در بدترین شرایط به موفقیت‌های قابل توجه ، حتی در حد معرفی سبک توسط پیشروان آن انجامید ، در طراحی گرافیک ایران هم می‌بینیم. اما در هر دو رشته ، تولیدات بیرونی و خروجی‌های اجتماعی و میزان گسترش و نفوذ آن در جامعه داستان دیگری است و جای تاسف دارد".
صیفوری تاکید کرد:" از هم گسیختگی هنرمندان در رشته‌های گوناگون هنری هم در این میان به نبود ارتباط بین طراح و فیلم‌ساز انجامیده و دیگر حتی برای فیلم‌های خاص و پیشرو هم پوسترهای خوبی کار نمی‌شود. دیگر هماهنگی و جریان‌سازی‌ای که در پوسترسازی فیلم‌های قدیم‌تر ایران بود ، نمی‌بینیم. اینجا دیگر کمتر پوستر فیلم‌ها را طراح گرافیک نمی‌سازد".
وی درباره‌ دید تبلیغاتی و فرهنگی در پوستر فیلم اظهار كرد:" اینها را یکی می‌دانم و تضادی بین تبلیغات خوب و طراحی گرافیک خوب نیست. اگر سفارش‌دهنده هدفش تبلیغات حرفه‌ایست ، با حذف طراحی گرافیک در این چرخه از هدفش دور می‌شود. این امر بیشتر به درک سفارش‌دهنده از مقوله‌ تجارت ، تبلیغات و طراحی برمی‌گردد. پرسش اینجاست که چند تا از تبلیغات فیلم‌های این سالیان براساس یک سیاست و مدیریت هنری درست و با دید طراحی جامع کار شده؟ کدام پروژه در تبلیغات تجاری سینمای ایران بصورت فکرشده و با برنامه‌ تبلیغاتی کار شده؟ طوری که یک ایده‌ منسجم را در همه‌ خروجی‌های آن ببینید؟ در لوگو ، پوستر ، بیلبرد ، بروشور و . . ." .
به‌گمان صیفوری ، مشکل اینجاست که تبلیغات سینمای ایران حتی تجاری هم نیست. یک تاجر خوب از تخصص دیگران برای فروش کالایش استفاده می‌کند ، فکر منسجم دارد و هماهنگ عمل می‌کند.
وی اضافه كرد:" حتی برخوردهای دم دست از قبیل استفاده از پرتره‌ بازیگران ، می‌تواند در کار یک طراح حرفه‌ای ، رنگ خلاقیت و تازگی بگیرد و از کلیشه بیرون بیاید. اكنون بسیاری از پوسترها اساسا طراحی ندارند ، فقط عکس‌های بدی هستند که نوشته‌هایی بدتر روی آنها ریخته شده! در حالی که قدرت پوستر فیلم می‌تواند تا جایی باشد که حتی پس از گذشت سالیان ، اعتبار و ماندگاریش از خود فیلم بیشتر شود. این اتفاقی است كه برای برخی از کارهای قبل از انقلاب رخ داد و پوستر از فیلمش پیش افتاد".
بیژن صیفوری با پرداختن به تفاوت در تبلیغات داخلی و خارجی فیلم‌ها عنوان كرد:" پوسترهایی که اخیرا برای فیلم‌ها ساخته‌ام بیشتر برای نمایش یا پخش خارج از کشور بوده و این به نظرم کمی عجیب می‌آید. از مواردی که فیلم‌ها در ایران اجازه‌ پخش نداشته‌اند که بگذریم ، نمی‌دانم چرا فقط وقتی سراغ طراح می‌آیند که کارشان به خارج از کشور برود و برای پخش ایرانی کارشان همان کلیشه‌ها را پذیرفته‌اند و حتی از قبل محافظه‌کارتر شده‌اند. حتی درباره‌ فیلم‌های روشنفکری و پیشرو هم همین‌طور است". به‌زعم این مدرس دانشگاه ، با گسترش ارتباطات و سهم بالای جوانان در اجتماع ایران ، دیگر فاصله‌ چندانی بین سلیقه‌ خارجی و ایرانی نباید دید .
نقل از رسم .
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386ساعت 14:36  توسط میلاد شاهجانی  | 
پوسترهای تاتر ابراهیم حقیقی بخشی از تاریخ تاتر معاصر ما از سال 1348 تا 1384 را دربرمی‌گیرد. تاریخ تاتر از این جهت كه هر یک از این پوسترها دست‌كم می‌تواند راجع به فعالا‌ن و دیدگاه‌های موجود به لحاظ گزینش متون ، اطلا‌عاتی را به ما بدهد. جالب‌تر این كه ابراهیم حقیقی در حاشیه هر یک از این پوسترها ، یادداشت كوچكی را قرار داده است تا عرض حالی درباره چگونگی شكل گرفتن آن پوستر ارائه كرده باشد.

اولین پوستر تاتری او ، پوستر نمایش "راهبه‌ها" به كارگردانی و بازنویسی از نمایشنامه ادوارد مانه ، مصطفی دالی ، ترجمه اكبر حسن‌شاهی و مهدی فخیم‌زاده و بازیگری فخری خروش ، حمید طاعتی ، داریوش مودبیان ، مهدی فخیم‌زاده و مصطفی دالی است. ‌ از این اطلا‌عات درج شده بر این پوستر درمی‌یابیم كه نمایش به سفارش كارگاه نمایش (وابسته به تلویزیون ملی ایران و جشن هنر) اجرا شده است. همچنین از دیگر عوامل كار می‌توان به نام ملک (جهان) خزاعی (دكور و لباس) ، هوشنگ توزیع (نور) سیف‌اله شهاب (صدا) ، رضا ژیان (پخش) و رضا رویگری (مدیر صحنه) اشاره كرد. ‌این پوستر به شیوه سیلك اسكرین و در ابعاد 70* 33 ارائه شده است.
ابراهیم در حاشیه این پوستر می‌نویسد:" سفارش از جانب آقای داریوش مودبیان داده شد. در اولین سال ورودمان به دانشگاه با داریوش با هم خود را آماده كنكور كرده بودیم. هر دو به دنبال هنر می‌گشتیم. او وارد دانشگاه هنرهای دراماتیك شد و من به دانشكده هنرهای زیبا رفتم. پوستر "راهبه‌ها" برای من اولین پوستر جدی حرفه‌ای به حساب می‌آید. قبل از این فقط طراحی جلد كتاب را به شكل حرفه‌ای آغاز كرده بودم. گرچه با دستمزد اندک (حتی هیچ) و نمی‌دانم كه این رفتار اصلا‌ نام حرفه‌ای بودن دارد یا نه؟ با این پوستر با چاپ سیلک ‌اسكرین آشنا شدم. دوست دیگرم آقای بهمن‌زاده از دانشجویان نقاشی كه شاگرد آقای گنجه‌ای در كارگاه سیلک اسكرین دانشكده بود ، چاپ را به عهده گرفت و الحق دوستی را به جا آورد. با این كه دانشجوی رشته معماری بودم ، آقای ممیز پوستر را در اولین نمایشگاه آثار گرافیک دانشجویان به دیوار آویخت. اولین كار حرفه‌ای ، اولین چاپ پوستر و اولین نمایشگاه جمعی به اسامی پوستر كه نگاه می‌كنم ، همه از اولین‌هایی هستند كه امروز از بهترین‌ها هستند. یادگاری از همكاری خوب و عاشقانه در قدم گذاشتن به راهی دراز در پیش.

وی در صحنه بعد و در حاشیه پوستر نمایش "كرگدن" اثر اوژن یونسكو و به كارگردانی حمید سمندریان كه پوستر دومم مربوط به نمایش "روسپی بزرگوار" به كارگردانی هرمز هدایت و بازی سوسن تسلیمی اختصاص داشت و بدلیل در دسترس نبودن نسخه‌ای از این پوستر ، نتوانسته تصویر آن را در این مجموعه آثار بگنجاند. ‌

نمایش با اقبال استادان و مردم و مطبوعات روبه‌رو و باعث می‌شود كه ارایه فعالیت‌های فوق‌برنامه دانشجویان دانشگاه تهران كه پری صابری سرپرستی بخش تاتر آن را برعهده داشته ، از ابراهیم دعوت به همكاری كند كه این دعوت منجر به آشنایی او با حمید سمندریان می‌شود و در ادامه درباره چگونگی پیدا كردن نسخه‌ای از پوستر كرگدن می‌نویسد:" 25 سال بعد بود كه آقای انتظامی همراه تمام یادگارهای خود كه به موزه سینما هدیه كرد ، پوستر كرگدن هم بود كه آن را دوباره دیدم و با او خاطرات را مزمزه كردیم.‌ وی درباره این پوستر می‌افزاید:" چاپ پوستر با روش سیلک اسكرین بدلیل خصلت نمایش و اجرا در ایران است. كار نمایش با كمترین بودجه شروع می‌شود ، هر چقدر فروخت ، بنا به اندازه كار افراد و گروه بین آنها تقسیم می‌شود. پس باید كمتر خرج كرد". ‌

چاپ با روش سیلک اسكرین كم خرج بود. زیرا با رنگ‌های محدود چاپ زیبا امكان‌پذیر می‌شود. تعداد چاپ محدود بود. حداكثر 200 عدد چاپ كافی بود چون مكان نصب محدود و مخاطب نیز معدود و شناخته شده بود. حوزه روشنفكری و دانشجویی تماشاگر تاتر بودند، اما همه این محدودیت‌ها طراح را به اندیشه ارائه پوستر جذاب‌تر وامی‌داشت.

آیدین آغداشلو در پیشگفتاری كه براین كتاب نوشته ، در ابتدا اظهار تعجب می‌كند از اینكه ابراهیم حقیقی این تعداد (زیاد) پوستر تاتر خلق كرده است و با ظرایف خاصی توصیف كردند پوستر تاتر می‌نویسد:" در آن طراح از سویی می‌تواند با دستی باز ، تا هرجا كه بخواهد و بتواند سلیقه و تخیلش را راه ببرد و به آن میدان دهد ، چون می‌داند مخاطب خاص و فرهیخته و همزبانی پیش‌رو دارد كه لا‌زم نیست عناصر درخشان و پیشتازی از پیش فراهم كند. از سویی دیگر شرایط خاص تئاتر ایران امكانات محدودی را فراروی او قرار می‌دهد كه از حیث اجرایی دست و پایش را می‌بندد و برای درک و به‌جا آوردن این موقعیت باید به پیشینه تاتر ایران در دهه‌های 30و40 رجوع كرد".

این كارشناس هنرهای تجسمی در ادامه با تایید پوسترهای تاتری ابراهیم حقیقی كه با غلبه بر تنگناهای شرایط تاتری و چاپ پوسترهای آن ، به آثار درخوری رسیده است، می‌نویسد:" استفاده از نقش‌مایه‌ها و طرح‌های ایرانی در این مجموعه ، بسیار هوشمندانه و به جا صورت گرفته است و در نمونه‌هایی مانند پوسترهای پل ، باغ شب‌نما ، چایخانه باغ پریان به كارایی در خور توجه و متعادل و تراز اولی رسیده است". وی در ادامه از پوسترهای "فستیوال تابستانی" ، "عاشیق‌های آذربایجان" و "مرده‌های بی‌كفن و دفن" بعنوان آثار برتر و دوست داشتنی یاد می‌كند كه در همه اینها ، حقیقی چه خوب توانسته است كه از امكانات ناچیز چاپ‌های ساده استفاده كند. ‌

آیدین آغداشلو در جمع‌بندی خود از این آثار می‌نویسد:" ابراهیم حقیقی گرافیست خلا‌ق و توانمندی است و به نسلی از گرافیست‌های برجسته و شاخص ما تعلق دارد كه پشتوانه و پشتیبان گرافیک معاصر ایران هستند و بدون عمر تک ‌تک آنها دستاورد امروز ما چنین پربار و سرشار نمی‌بود و دوام نمی‌داشت". ‌


نگاه یک طراح پوستر

ابراهیم حقیقی درباره چگونگی خلق یك پوستر تاتر معتقد است:" پوستر تاتر به سفارش كارگردان در ابتدا یا میانه تمرین‌ها به طراح گرافیک سپرده می‌شود. طراح متكی است به متن نمایشنامه و سپس به‌گونه اجرا و شیوه كارگردان. ممكن است متن كلا‌سیک شیوه اجرای مدرن داشته باشد یا متنی نوین به گونه‌ای جز آنكه نویسنده به كار آید".‌ وی می‌افزاید:" طراح گرافیک پوستر تاتر در ایران دچار تنگنای بودجه اندک چه برای دستمزد چه برای چاپ اندک شمار است پوسترهایی كه اندازه آنها از 50×70 سانتی‌متر بزرگتر باشد".‌

وی این شرایط را عامل بازدارنده حضور طراحان حرفه‌ای می‌داند و به همین دلیل دانشجویان و تازه‌كاران مشتاقانه خود را در معرض آزمون و خطاهای مكرر قرار می‌دهند تا بتوانند عرصه را برای فعالیت حرفه‌ای خود در آینده گسترش دهند و در ادامه می‌افزاید:" به این سبب برخلا‌ف دیگر كشورها سبک و سیاق و رفتار مستمری كه روشمند باشد به‌ وقوع نپیوسته است. قیاس را با كشور فرانسه و آلمان انجام می‌دهم و با پوسترهای تاتر لهستان كه سبک اروپایی و سبک اروپای شرقی در آنها آشكار است. آنچنان كه حتی می‌توان از مكتب لهستان گفت ‌و مقالا‌ت نوشت كه گفته‌‌اند این اگر به سابقه پوستر مربوط نباشد قطعا به سابقه نمایش در آن كشورها باز می‌گردد".

نقل از اعتماد ملی .

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم تیر 1386ساعت 15:30  توسط میلاد شاهجانی  | 
هشتمین دوسالا‌نه جهانی پوستر تهران در بهمن 82 برگزار شد و در فروردین 83 به كار خود خاتمه داد. آن زمان طراحان گرافیک بیش از چهل كشور دنیا در این دوسالا‌نه شركت كرده بودند كه برای اولین بار بود كه از آنان دعوت شده بود. هشتمین دوسالا‌نه ، بنا به مصلحت‌ها و برخی اندیشه‌ها ، فقط به پوستر اختصاص داشت. انجمن صنفی طراحان گرافیک در اواخر شهریور 83 ، بنا به درخواست زنده یاد مرتضی ممیز اولین جلسه اختصاصی خود را برای برنامه‌ریزی و تدارک دوسالا‌نه نهم تشكیل داده و با انتخاب و معرفی دبیر دوسالا‌نه به مركز هنرهای تجسمی كار را آغاز كرد. از آن زمان تا كنون كار دوسالا‌نه نهم افت و خیزهای فراوانی داشته است. تا آنكه بالا‌خره در زمستان 85 ، با پشت سر گذاشتن تمام مشكلا‌ت پیش رو ، كار برگزاری از سر گرفته شد. با ریاست محمد احصایی و دبیری امراله فرهادی. با او به گفتگو نشسته‌ایم تا از دلا‌یل این تاخیر بگوید و آسیب‌هایش. دوسالا‌نه‌ای كه با این همه تاخیر ، اما به شكلی آبرومندانه برگزار شد.
بی‌ینال نهم با دو سال تاخیر برگزار شد. البته بی نظمی‌های اینچنینی مختص گرافیک نیست در اكثر برنامه‌های فرهنگی ما این بی نظمی‌ وجود دارد.
دلیلش پیداست. ما هنوز بلد نیستیم قواعد بین‌المللی را به خوبی رعایت كنیم. قاعده بین‌المللی هم به این معنا نیست كه حجتی باشد از آن طرف و ما باید دقیقا آنها را رعایت كنیم. یک قاعده‌هایی هست كه گذاشته می‌شود برای اینكه به وقت دیگران ، شرایط و برنامه‌ریزی‌هایی كه آدم‌ها دارند ، احترام گذاشته شود. ما از این بابت ضعف داریم. همانطور كه گفتید فقط مختص گرافیک نیست. دوسالا‌نه‌های دیگرمان هم همین وضعیت را دارند. دوسالا‌نه گرافیک ، تمام برنامه‌ریزی‌هایش به بهترین شكل پیش می‌رفت. چند ماه پس از برگزاری بینال هشتم كار بینال نهم شروع شد. آن زمان قرار بود برنامه‌ریزی و اجرای كار به انجمن گرافیک سپرده شود. ما هم طبق برنامه‌ریزی‌ها كار را شروع كردیم. از همان زمان ، یعنی شهریور 82 من بعنوان دبیر انتخاب شده بودم. اما این همزمان شد با یک سری تغییر و تحولا‌ت سیاسی در كل مملكت. از ریاست جمهوری گرفته تا تمام مدیرانی كه در این جریان تغییر كردند. شاید اصلی‌ترین مساله این تاخیرها همین بود. یعنی تغییر مدیریت‌ها. در حوزه هنرهای تجسمی هم سه مدیر تغییر كرد. بنابراین هر باری كه ما آمدیم برنامه‌ریزی كنیم و مقدمات كار را فراهم كردیم ، یک مدیریت جدید می‌آمد.

آسیب‌هایی كه این بی نظمی‌ها به دنبال دارد ، چیست؟
طبعا این تاخیرها به تعویق افتادن‌ها اعتبار یک دو سالا‌نه را زیر سوال می‌برد. آقای آلن لوكرنک قبل از ترک ایران می‌گفت:" یكی از نگرانی‌های من این بود كه نكند كسی در حوزه بین‌المللی این دوسالا‌نه شركت نكند. تمام واهمه ام این بود و سعی داشتم از طریق دوستانی كه داشتم شرایط را برایشان توضیح بدهم. اما خیلی خوشحالم از اینكه این اتفاق نیفتاد. تا حدی می‌فهمم كه چرا این اتفاق نیفتاد و خیلی‌ها شركت كردند اما شماها چه كار كردید"؟ گفتم:" در فرصت كمی كه داشتیم از همه نفوذ و اعتبارهای خودمان استفاده كردیم. همه طراحان گرافیک داخلی كه با گرافیست‌های خارجی ارتباط دارند ، هر كسی كه یک سلا‌م علیكی یا ارتباط مكاتبه‌ای در حوزه گرافیک با او داشتیم را دعوت كردیم. ما از این اعتبار و ارتباطمان استفاده كردیم و آنها را دعوت كردیم و آنها هم به دعوت ما پاسخ دادند نكته مهم این است كه آنها هم به دعوت ما پاسخ دادند. با توضیحی كه به آنها می‌دادیم می‌گفتند ما درک می‌كنیم. این حجتی بر این نیست كه هر زمان كه خواستیم این كار را بكنیم. بهتر این است كه عهد و پیمان ببندیم به آبرو و حیثیت یک ملت احترام بگذاریم. ما هر جای هنرمان این بدقولی‌ها و بی نظمی‌ها را انجام بدهیم می‌گویند ایرانی‌ها اینطوری‌اند. درباره آسیب‌های دیگر هم باید بگویم جدای از احتمال عدم حضور بزرگان گرافیک ، نامدارها ، كلا‌ حرف و برنامه‌های ما بی‌اعتبار می‌شود. جشنواره كن هیچوقت جابه جا نمی‌شود. همانطور كه جشنواره‌های دهه فجر ، مسابقات جام ملت‌های آسیا و بسیاری از این مسایل را محترم می‌شماریم و براساس قواعد آن عمل می‌كنیم ، گرافیک را هم باید محترم بدانیم. وگرنه نباید انتظار داشته باشیم آنها ما را محترم بشمارند. بی‌احترامی‌ خواهند كرد به ماها. اصلا‌ شكی نداشته باشید. یكی دو مورد هم داشتیم. مثلا‌ طراح صاحب نام گرافیكی بوده كه حتی حضوری گفته من شركت نمی‌كنم. شما حرف‌تان حساب ندارد. ما هم البته عكس‌العمل نشان دادیم. با اینكه شركت كرد كارش را در نمایشگاه نگذاشتیم. البته دیر‌تر از موعد مقرر كارش را فرستاده بود و با اینكه تحت شرایط خاص می‌توانستیم كارش را به نمایش بگذاریم ، اما این كار را نكردیم ، چون او به ما توهین كرده بود. می‌توانست بگوید متاسفم بخاطر بی‌نظمی شما نمی‌توانم شركت كنم. به هر حال این اصلا‌ برای ما خوب نیست كه اینطور با ما رفتار كنند. در نهایت جدی نگرفتن ما. مهمانی نیست كه بگوییم نیامدند كه نیامدند. بحث سر جدی نگرفتن گرافیک و طراحان گرافیک ماست. ما می‌خواهیم در عرصه‌های بین‌المللی همچنان حاضر باشیم.

طراحان داخلی هم دچار سردرگمی می‌شوند. و این به راحتی تبدیل به یک فرهنگ می‌شود. اینكه به خاطر عدم اعتمادی كه دارند مثلا‌ تا دقیقه نود هم به فكر ارایه كار نیستند چون تصورشان اینست كه ممكن است این دوسالا‌نه زمانش تغییر كند.
كاملا‌ همین طور است. در همین بینال هم شاهد بودیم كه طراحان ایرانی دو سه روز آخر مانده به موعد مقرر ، تازه شروع كردند به كار آوردن. روز آخر تحویل آثار حدود سی چهل درصدشان هجوم آوردند. اگر اعلا‌م نمی‌كردیم كه زمان تمدید شده است مطمئنا ما با داد و هوار عجیب و غریبی روبرو می‌شدیم و درصد زیادی‌شان هم پشت در می‌ماندند. هدف ما این بود كه ایرانی‌ها شركت كنند. من آنها را در این اتفاق مقصر نمی‌دانم. اگر ما بی‌ینال‌مان دو سال به دو سال ، در یک زمان مقرر برگزار شود بعد می‌توانیم زمان را حتی یک ساعت هم تمدید نكنیم. در هر شرایطی حتی اگر روز وفات هم بود برگزارش كنیم. در این صورت طراحان گرافیک هم با این نظم آشنا می‌شوند و پایبند می‌مانند. دیگر چانه نخواهند زد. این آشوب صدمات جدی هم به كار اجرایی ما در دوسالا‌نه می‌زند. دوسالا‌نه نهم بی‌نقص نیست. اما بخشی از ایرادات وارده به همین بی‌نظمی برمی‌گردد. مخصوصا روز آخر تحویل آثار كه ما فرصت این را نداشتیم كه از شركت كنندگان بخواهیم روی تک تک آثارشان نام‌شان را بنویسند. البته در فراخوان‌ باید این را ذكر می‌كردیم كه نكرده بودیم. این خیلی صدمه زد. نیرو و انرژی زیادی از ما را هدر داد. روی همه كارها فقط یک برچسب‌ها زده بودند. ما هم فرصتی نداشتیم برای اینكه این برچسب‌ها را روی تک تک آثار بچسبانیم.
طبیعتا دقت در كار را پایین می‌آورد و این امكان هست كه حق كسی هم پایمال شود. من ابایی ندارم اشاره كنم اثری آمده بود كه دو قسمتی بود. در این شلوغی‌ها ما هم متوجه نشدیم. با تمامی‌دقت‌هایی كه كردیم. اما آن كار دو قسمتی بالا‌ آمد. به مرحله ارایه هم رسید ولی ما از دو قسمتی بودنش بی‌خبر بودیم. خود گرافیست كارش را كه روی دیوار دیده بود اطلا‌ع داد كه دو قسمتی بوده است. اینجور موارد هم ممكن است اتفاق بیفتد.

در صحبت‌هایتان به تغییر مدیریت‌هایی اشاره كردید كه باعث به تعویق افتادن دوسالا‌نه شد. معمولا در كشورهای دیگر‌ اینطور نیست كه تغییر رییس جمهور باعث شود دوسالا‌نه هنری در آن كشور آنقدر زمانش تغییر كند.
این اتفاق برای بی‌ینال گرافیک افتاد چون تقریبا همزمان شد با تغییر ریاست جمهوری. همان زمان ما تلا‌ش‌هایمان را كردیم تا آمد كه ثمر بدهد همزمان شد با تغییر مدیریت مركز هنرهای تجسمی ، آقای حسینی را آوردند. با ایشان چند ماهی گفتگو كردیم و درباره دیدگاه‌ها به اتفاق نظر رسیدیم. تا خواستیم فراخوان را بدهیم. همزمان شد با تغییر آقای حسینی راد و آقای صادقی آمد. ایشان آمدند تا در منصب‌شان جا افتادند. نشست و برخاست داشتیم. به یک سری مسایل سلیقه‌ای از جانب یک سری هنرمندان كه آنها می‌خواستند متولی برگزاری بی‌ینال باشند. بعد از چند ماه كه آنها هم كاری نكردند باز سراغ ما آمدند. به هر حال این تنش‌ها مثل یک زنجیره به هم پیوسته بودند تا اینكه دوسالا‌نه را این همه مدت به تاخیر انداختند. در عوض با یک وجدان راحت می‌توانم بگویم كه تاكنون یكی از استثنایی‌ترین دوسالا‌نه‌های هنرهای تجسمی بوده است.

اتفاقا در این باره هم می‌خواهم صحبت كنید. نمایشگاهی كه برگزار می‌شود یا بی‌ینالی ، برگزاركننده‌ها معتقدند كه بهترین بی‌ینال بوده است. دلا‌یل شما برای این ادعا چیست؟
یكی از بهترین پیشنهاداتی كه در شورای سیاستگذاری طرح و برنامه داده شد ، برگزاری بخش ملی بود. بخش ملی‌مان حدود 6 سال بود كه محجور مانده بود و هیچ دوسالا‌نه‌ای نداشت. نه درحوزه روی جلد كتاب نه در حوزه لوگو ، لوگو تایپ و . . . این اندیشه كه ما می‌خواهیم بخش ملی را هم برگزار كنیم ، گرچه دیرهنگام بود و فوق‌العاده پركار اما به كمال و گستردگی و پوشش همه جانبه این دوسالا‌نه كمک كرد. اگر فرصت یكی دو ماهه بیشتری به طراحان ایرانی می‌دادیم حجم كاری كه می‌آمد هم از حیث كیفی و هم كمی بیشتر بود. یعنی كه به جرات می‌توانم بگویم 30، 40 درصد در هر دو جنبه رشد می‌داشتند. در بخش بین‌المللی 44 كشور شركت كردند كه كشورهای بی‌خود و بی‌ربطی نبودند. كسانی بودند كه یا دوسالا‌نه‌های معتبری در خود كشورشان برگزار می‌شود یا طراحان صاحب نامی‌ دارند. كشورهای اروپایی به خوبی در این دوسالا‌نه شركت كردند. چین ، ژاپن ، كره ، روسیه ، اوكراین و بعضی از كشورهای... CIS همه شركت كردند. از همه مهم‌تر اینكه آثاری كه به نمایشگاه رسید به قول و زعم مهمانان خارجی ما كه همه آدم‌های رده بالا‌ی گرافیک جهان هستند ، درجه یک بودند. می‌گفتند چه آثار درجه یكی به شما رسیده است. كسی كار دم دستی نفرستاده بود. بنابراین بخش بین‌المللی ما چیزی همپای بی‌ینال‌های خوب جهان مثل برونو صاحب آثار خیلی خوبی بود.

یعنی مدعی هستید كه دوسالا‌نه گرافیک ما همسطح برونو هست؟
دقیقا. بخش بین‌المللی‌مان را قیاس می‌كنم با بی‌ینال‌های معتبر جهان پنجاه درصد آثاری كه در بخش بین‌المللی به دست ما رسیدند پذیرفته شد. این نسبت در بخش ملی ما خیلی پایین‌تر بود. چیزی نزدیک به ده درصد از آثار پذیرفته شد. این نشان از كم دقتی و كم توجهی طراحان ایرانی بود. من سراغ دارم آثار خیلی بهتری مثلا‌ در حوزه روی جلد كتاب در بازار می‌توان یافت كه با آثاری كه به دوسالا‌نه فرستاده شده اصلا‌ قابل قیاس نیستند. تعدادشان كم بود. تعداد آثار خوب خیلی كم بود. حدود 70 اثر انتخاب شدند ، در حالی كه روی جلد كتاب‌های بهتری را می‌توان در بازاردید. این صدمه بدلیل ضیغ بودن وقت بود و تعطیلا‌ت نوروز و كارهای شب عیدی كه در آن موقع سال به طراحان گرافیک ، زیاد سفارش داده می‌شود.

شما از اینكه بینال نهم بسیار معتبر بود صحبت كردید. اصلا‌ اعتبار یک بی‌ینال به چیست؟
برگزاركننده ، شورای سیاست‌گذاری طرح و برنامه ، خود سیاستی كه نوشته می‌شود ، آیین‌نامه‌ای كه گذاشته می‌شود ، هیات انتخاب و داوری آثار و در نهایت مجریانی كه نمایشگاه را برپا می‌كنند. همه اینها به علا‌وه مكان برگزاری بی‌ینال. مثلا‌ اگر این دوسالا‌نه را در 6 جای مختلف گسترش می‌دادیم ممكن بود پوشش اجتماعی اثر را بیشتر می‌كردیم در مناطق مختلف اما یكجا و یکدست بودنش آن هم در مجموعه‌ای مثل صبا‌ كه در این چند سالی كه از تاسیس‌اش می‌گذرد جایگاه ویژه‌ای پیدا كرده است‌ نه تنها اعتبار بیشتری بخشیده است بلكه امكان بهتر دیده شدن آثار را هم فراهم كرده است. ما در فاصله یكی دو ماه چند دوسالا‌نه و نمایشگاه پوستر داشته‌ایم. پوستر سفید ، پوستر ادیان توحیدی ، پوستر جهان اسلا‌م و دوسالا‌نه گرافیک.
 
آثاری در این بی‌ینال دیده می‌شوند كه در نمایشگاه‌های قبل هم وجود داشته‌اند. این قابل قبول است؟
اگر آن پوستری كه در نمایشگاه قبل ارایه شده با قواعد و ضوابط آن دوسالا‌نه سازگار باشد هیچ محدودیتی وجود ندارد. شما می‌توانید یک پوستر را همزمان در 10 بینال در هر كجای دنیا بفرستید. هیچ محدودیتی وجود ندارد. اما به شرط اینكه آیین‌نامه و ضوابط آن دوسالا‌نه هماهنگ باشد.

پس ایراد باید برمی‌گردد به همزمانی برگزاری چند نمایشگاه پوستر. چرا وقتی ما سه سال و نیم منتظر برگزاری بینال نهم بودیم فرصت كافی برای برگزاری این نمایشگاه‌ها بوده. چرا همه رادر یك زمان برگزار می‌كنیم؟
حتما آنها هم گرفتار همین اتفاقات شده‌اند. پوستر جهان اسلا‌م هم قطعا دچار مشكلا‌ت مربوط به تغییر مدیریت‌ها و ... شده است. بطور كلی اشكالی درتعدد اینگونه نمایشگاه‌ها نمی‌بینم. پوستر جهان اسلا‌م ، فقط پوستر بود. دوسالا‌نه نهم یک دوسالا‌نه ملی و بین‌المللی است كه فقط بین‌المللی‌اش در حوزه پوستر است. البته نادیده نگذاریم كه مدتی است گرافیک هنرمندان و طراحان ما تحت تاثیر پوستر قرار گرفته‌اند. یعنی امیدوارم به قول آقای حقیقی دچار پوستر‌زدگی نشویم. پوستر شاخص‌ترین المان ، در حوزه كار گرافیک است. نمایشی‌ترین كار گرافیک هم هست. هم از نظر قد ، سوژه و نوع نگاه. حالا‌ اگر این پوستر خودساخته‌ای باشد ، یعنی سفارش‌دهنده‌ای هم نداشته باشد ، تعداد شركت‌كننده‌ها بسیار زیاد می‌شود. در جامعه ما بیشتر بخاطر اینكه پوستر خیلی نمایشگاهی است ، جریانات مختلف ، با طرز تفكرهای مختلف دایم مسابقه پوستر می‌گذارند ، با موضوعات مختلف. به همین دلیل ما نسبت به بقیه حوزه‌های گرافیک قدری كم لطف و بی‌توجه می‌شویم. حوزه‌هایی كه هر كدام شاید تاثیرگذارتر و بااهمیت‌تر از پوستر باشند. پوستر نمایشی‌ترین ابزار كار گرافیک است. بنابراین وقتی می‌خواهیم به گرافیک در حوزه هنر در جهان اسلا‌م نگاه كنیم لنگ می‌زنیم. نمی‌دانیم در حوزه گرافیک جهان اسلا‌م چه اتفاقی دارد می‌افتد. پس ساده‌ترین وجه قضیه كه پوستر باشد را در نظر می‌گیریم. در صورتی كه پیشنهاد می‌كنم برگزاركنندگان نمایشگاه‌های جهان اسلا‌م آن را عام‌ترش كنند و بگویند گرافیک جهان اسلا‌م چه اشكالی دارد؟ شاید كارهایی كه در حوزه‌های دیگر گرافیک انجام می‌شود خیلی قوی‌تر و شاخص‌تر از پوسترش باشد. كما اینكه پوسترش چندان درخشان نیست. در بسیاری از كشورهای اسلا‌می ، پوستر به آن معنا كه دركشورهای اروپایی اوج گرفته و برای خودش جایگاه پیدا كرده اصلا‌ در جهان اسلا‌م پیدا نكرده است.

این سوال را مطرح كردم تا به این موازی كاری اشاره شود كه در برگزاری این نمایشگاه‌ها اتفاق می‌افتد.ممكن است بپذیریم تعددشان ایراد ندارد اما همزمانی‌شان حتما ایراد دارد.
برای اینكه اشكال در این حوزه پدید نیاید بایدبه ظرفیت‌های جامعه توجه شود. باید به ظرفیت‌های جامعه مخاطب ما ‌ به خصوص جامعه طراحان گرافیک كه اصلی‌ترین گروه مخاطبان است‌ توجه شود. درست مثل آدمی‌می‌ماند كه گرسنه است اما تاحدی می‌توان به او بطور مرتب و بی‌وقفه غذا داد. باید یک فاصله زمانی ایجاد كرد تا گرسنه شود و یک وعده غذا ، از نوع دیگری به او داد. چه بسا كه میلی به خوردن غذایی از نوع وعده قبلی نداشته باشد. نباید مطلقا به ظرفیت و پذیرش این جامعه بی‌تفاوت بود. به صرف اینكه ما می‌خواهیم بی‌ینال گرافیک را برگزار كنیم ، حالا‌ ماه قبل بی‌ینال پوستر جهان اسلا‌م هم برگزار شده ، كه باشد ، درست نیست. اما این تاریخ‌ها از قبل اعلا‌م شده بود و نمی‌شد هیچ جابه‌جایی انجام داد.

پوستر جهان اسلا‌م قرار بود زمستان 85 برگزار شود. اما زمانش تغییر كرد.
بله. بنا بدلا‌یلی به تاخیر افتاد و وقتی به تاخیر افتاد ، قرین شد با دوسالا‌نه نهم و دیگر نمی‌شد كاری كرد. به هر طریق به همان اصل اول برمی‌گردیم. یعنی احترام به قاعده‌ها و رسم و رسومات بین‌المللی این كار. حتی وقتی می‌خواهیم كار ملی كنیم هم باید به این قراردادها پایبند باشیم. پس باید به مخاطبان حرمت بگذاریم. فقط صرف طراح گرافیكی كه شركت می‌كند نیست. مهم است كه به مخاطب هم توجه شود. نباید به او دروغ گفته شود.

البته بر خلاف گفته شما برای مدیران هنری ما اهمیت دارد كه در زمان مدیریتشان آمار برگزاری جشنواره ، مسابقه و نمایشگاه‌ها را بالا‌ ببرند.
خدا را شكر! ما هیچ مشكلی نداریم كه یک مدیر بخواهد پرونده دوران مدیریت خودش را پربار كند. چه خوب!

اماسوال این است كه با چه كیفیتی؟
بله ، نباید این تعدد به كیفیت لطمه بزند. اگر همه اینها با كیفیت‌های خاص برگزار شود خیلی خوب است. كار خوب و پركاری.

بله ، خیلی خوب است اگر اینطور باشد. امادرعمل اینطور نشده است. پوستر جهان اسلا‌م نمایشگاه خیلی پرباری نبود.
این جامعه آنقدر تشنه است كه هر قدر هم از این رفتارها شود هنوز ظرفیت‌پذیرش دارد. اما ما باید این برنامه‌ریزی‌هایمان را به این سمت سوق بدهیم كه برخوردها و انتخاب‌های مناسب كنیم. شاید اگر 10 سال دیگر بخواهیم این دوسالا‌نه را برگزار كنیم یک دوم از 1200 اثری كه بر دیوار است را انتخاب كنیم. اما این اتفاق باید به آرامی‌بیفتد كه خودمان و جامعه مخاطبان را به این سطح آگاهی و شعور برسانیم كه بتوانیم به چنین سطحی از انتخاب برسیم. بنابراین الا‌ن شرایط ما به گونه‌ای است كه امكان پذیرش همه این نمایشگاه‌ها را داریم. هرقدر از این نمایشگاه‌ها بیشتر باشد جامعه ما را به یک تحرک و شوری وامی‌دارد و ازاین سكون بیرونشان می‌آورد. اما باید مراقب باشیم كه تبدیل به هرج و مرج نشود. باید یک نظمی داشته باشد كه به مدیریت هنرهای تجسمی برمی‌گردد.

می‌توان طور دیگری قضیه را نگاه كرد. نمایش آثاری كه خوب نیستند می‌تواند سطح سلیقه مخاطب را پایین بیاورد. خیلی‌ها می‌توانند بگویند من هم می‌توانم در این سطح كار كنم پس كار من هم نمایشگاهی است.
این دوسالا‌نه را به خصوص در بخش ملی یكی از سخت‌گیرترین دوسالا‌نه‌ها می‌بینم. می‌دیدم هیات انتخاب با چه تعصبی آثار را انتخاب می‌كنند. می‌توانستیم حتی سخت‌گیرتر هم باشیم اما باید به یک نكته توجه كنیم كه 6 سال تمام هیچ نمایشگاه ملی برگزار نشده است. توجه كردن به حس و شخصیت گرافیست‌هایی كه از 6 سال پیش به این طرف دارند كار می‌كنند مورد نظر هیات انتخاب بود. دوسالا‌نه امسال یک دوسالا‌نه جوان بود. 70 درصد برندگان هم جوانند. اما حرف شما را صددرصد تایید می‌كنم. اما با هیات انتخاب آثار و داوری صحبت می‌كردیم كه این درجه حساسیت‌مان به كیفیت آثار را به حدی برسانیم كه كسی فكر نكند با آثاری پایین‌تر از این حد می‌تواند در دوسالا‌نه‌ای شركت كند. برای شركت در بینال باید حساسیت‌ها خیلی بالا‌ باشد .
نقل از حیات نو .
 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم تیر 1386ساعت 15:28  توسط میلاد شاهجانی  | 
ساعد مشکی گفته است:" امروزه در پوستر فیلم‌های ایران تنها عده‌ای هنرپیشه خوش‌تیپ كه برای مردم جذابند ، گنجانده می‌شوند ، در حالی كه پوسترها هیچ ربط موضوعی و مفهومی با فیلم‌ها ندارند".
این گرافیست با بیان اینكه پوستر فیلم‌ها را می‌توان از دو مقوله و دیدگاه بررسی كرد ، گفت:" این دو مقوله ، برخوردهای فرهنگی و تجاری با پوستر به‌شمار می‌روند. در برخورد تجاری ، پوستر ضروری است به فروش فیلم كمک كند".
وی ادامه داد:" از لحاظ فرهنگی ، پوسترهای دلچسبی در فضای شهری وجود ندارند. این پوسترها به‌شیوه‌ آمریكایی كه در آنها اولویت با هنرپیشگان فیلم است ، طراحی شده‌اند. مردم هم آنها را دوست دارند و بواسطه‌ آن جذب سینما می‌شوند. وقتی می‌توان طراحی یک پوستر را به یک گرافیست فرهنگی داد كه فیلمی با مضمون روشنفكری و فرهنگی باشد".
مشکی گفت:" پوسترهایی كه فرشید مثقالی و مرتضی ممیز برای فیلم‌های روشنفكری و جریان موج‌ نو سینمای مدرن طراحی كردند ، با پوستر فیلم‌هایی چون رییس و پارک وی قابل مقایسه نیست".
او با بیان اینكه پوستر برخی فیلم‌ها تفاوتی با تبلیغ پفک نمكی ندارند ، عنوان كرد:" ضروری است شهرداری تهران و وزارت ارشاد از فعالیت‌های آمار جمع‌كن دست بردارند و فضا را برای نصب پوسترهای فرهنگی كه بتوان از آنها چیزی یادگرفت ، فراهم كنند".
وی در پایان همچنین بر ضرورت كمک و بهره‌گرفتن از تجربه‌ افرادی كه در طراحی پوسترهای تجاری توانایی هنری بیشتری دارند ، تاكید كرد!!
نقل از رسم.
 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت 16:11  توسط میلاد شاهجانی  | 

مراسم رونمايي از نشان المپياد جهاني طراحي شهري  پارسياد امروز يكشنبه ۲۴ تيرماه  در تهران برگزار مي‌شود.
قرار است نخستين المپياد طراحي شهري زير نظر برنامه اسكان بشر سازمان ملل متحد، سال ۱۳۸۸ در شهر شيراز، برگزار ‌شود.
ابراهيم حقيقي، هنرمند طراح و عضو هيات داوران اين المپياد،  گفت: فراخوان مسابقه‌ي نشان يادشده سال گذشته توسط دبيرخانه‌ي المپياد جهاني طراحي شهري - پارسياد اعلام شد كه در نتيجه‌ي آن نزديك به ۲۰۰ طرح از همه‌ي نقاط جهان به دبيرخانه رسيد كه از آن ميان ۶۰ اثر به مسابقه راه يافتند.
نخستين دور اجرايي اين المپياد در ايران تدارك ديده شده است و طبق اعلام قرار است هرچند سال يك‌بار در يكي از كشورهاي جهان با هدف الگوسازي طراحي شهري برگزار شود.
اهداي جوايز به نفرات اول تا سوم اين مسابقه‌ و ده طرح برتر با حضور جمعي از سفيران، هنرمندان، جمعي از مديران ارشد سازمان ملل و مسوولان فرهنگي كشور در محل موزه‌ي هنرهاي معاصر تهران در ساعت ۱۷ برگزار خواهد شد.

 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386ساعت 1:28  توسط میلاد شاهجانی  | 

دومین جلسه شورای مشورتی کتاب سال گرافیک ۸۶ با حضور ابراهیم حقیقی، علی خورشیدپور، رضا عابدینی، ساعد مشکی و محمودرضا بهمن‌پور برگزار گردید. در این جلسه به موضوعات انتشار کتاب سال و برنامه‌ریزی‌های آینده کتاب پرداخته شد.
رضا عابدینی در مورد اطلاع‌رسانی و همزمانی فراخوان کتاب سال با بینال گرافیک اشاره کرد و این امکان را که احتمالاً موضوع کتاب سال در هیاهوی بینال کمتر دیده شده است. وی اشاره کرد این کتاب از نظر ساختار و نحوه ارائه می‌بایست مستحکم و دارای اسلوبی قابل تداوم باشد تا طی چند دوره زمانی بتواند به اثر مطلوب مبدل شود، مطرح کرد.
 ابراهیم حقیقی درخصوص نحوه حضور دفاتر گرافیک که در کتاب گفت به دلیل مرجعیت کتاب برای طراحان، بهتر است این دفاتر با معرفی نام طراحان خود حضور یابند اما در کتاب آرم این دفاتر هم آورده شود تا استفاده کنندگان از کتاب با توانایی این دفاتر هم آشنا شوند.
علی خورشیدپور درخصوص تلقی برخورد با کتاب سال تأکید کرد که باید این کتاب هدفی آموزشی و جهت‌دار دنبال کند و تنها منبعی برای کاریابی و بازاریابی کار گرافیک نباشد.
شورای مشورتی درباره ی این نگرانی که گرایش حاکم بر کتاب می‌بایست همه سلیقه‌ها و نگاه‌ها را دربر داشته باشد و به ویژه حضور کارهای تجاری و بسته‌بندی را نیز با تأکید و توجه بنگرد بحث کردند و با اشاره به اهمیت اینگونه کارها از حضور آثار تجاری و نمونه‌های بسته‌بندی به شکل وسیع‌تر استقبال کردند.
بهمن‌پور مسئول انتشار کتاب سال، در خصوص جهت‌گیری و برنامه‌ریزی میان مدت و دراز مدت برای انتشار تأثیرگذار کتاب در سال ۸۶ و اتخاذ روشی برای تداوم کتاب در سال‌های آتی به عنوان مرجعی قابل قبول به جمع‌آوری پیشنهادات و کسب تجارب سایر کتاب‌هایی مشابه مانند گرافیست و امریکن شو کیس و ... اشاره و تأکید کرد که با موضوع کتاب سال گرافیک باید به عنوان جریانی مداوم نگریست و با جمع‌آوری نظرات همه افراد آشنا در این زمینه در مراحل مختلف اعم از طراحی، چاپ، صحافی و ... بتوان بنیان یک کتاب مستحکم را گذاشت. وی اشاره کرد علیرغم موفقیت حاصل شده در عملیات کتاب ۸۶، باید همچنان باحوصله برنامه و راه‌های درست را طی کرد تا خلأ وجود چنین منبعی برای مخاطبان رفع شود.
جلسات شورای مشورتی کتاب تا زمان انتشار کتاب تداوم خواهد یافت و گروه برنامه‌ریز انتشار کتاب سال در نظر دارد تا این جلسات به نحو مداوم تا تاریخ مجلدات بعدی ادامه یابد.
لازم به ذکر است که فراخوان این کتاب تا ۳۱  تیرماه تمدید شده است.
نقل از رنگ .

 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386ساعت 1:26  توسط میلاد شاهجانی  | 

 این کتاب مجموعه ای از پوسترهای معاصر فرانسوی (۱۹۹۵ – ۲۰۰۵) است که در بخش بین المللی نهمین دوسالانه طراحی گرافیک ایران در موسسه فرهنگی-هنری صبا به نمایش در آمده است.

گردآورنده این مجموعه، الن لوکرنک طراح فرانسوی ست.وی در مقدمه این کتاب آورده است که پوستر فرانسوی به عنوان یکی از خلاق ترین و پیشروترین سبک های طراحی پوستر در دنیا کسب اعتبار کرده است. در مسیر تاریخی این عرصه، نام هایی چون تولوز لوترک، کاساندر و ساوینیاک نقش مهمی دارند. لوکرنک می نویسد: " هر نسل برای تثبیت موقعیت خود راهی جز از بین بردن نسل قبلی ندارد؛ در عین حال این امر هر چند هم که یک موج انقلابی جدید باشد، به طرزی غریب در تداوم نسل قبل موثر است."

همانگونه که لوکرنک در مقدمه اشاره کرده این مجموعه، منتخبی از پوسترهای یک دهه اخیر فرانسه است و نمی توان آن را مجموعه ای بسیار جامع و گسترده تلقی کرد.

به رغم عنوان ۱۰۰ پوستر فرانسوی، کتاب شامل ۸۲ پوستر از ۱۷ طراح و یا گروه طراحی ست که برای هر طراح یا گروه بیوگرافی مختصری پیش از معرفی آثارشان آمده است. طراحان عبارتند از:

Antoine+Manuel, Philippe Apeloig, Andre Baldinger, michal Batory, Pierre Bernard, Michel Bouvet, Sebastien Courtois, Jacob & Jannelle, Labomatic & Uitralab, Alain Le Quernec, Anette Lenz, Rudi Meyer, M/M (Paris), Nous Travaillons Ensemble, Thierry Sarfis, Michel Strauss, Catherine Zask.

نقل از رنگ .

 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم تیر 1386ساعت 21:31  توسط میلاد شاهجانی  | 

آثار پنج طراح ایرانی در سه سالانه پوستر هنگ کنگ به نمایش در می آید.
تهمتن امینیان، شهاب تندر، مازیار زند، علیرضا مصطفی زاده و علیرضا وکیلی طراحان ایرانی هستند که آثارشان در این سه سالانه به پذیرفته شده است.
این سه سالانه با هدف قراردادن هنگ هنگ به عنوان شهر بین المللی در عرصه گردآوری و توسعه طراحی پوستر- ایجادیک مجموعه شاخص بین المللی پوستر و ترویج آموزش و طراحی گرافیک و تبادل فرهنگ با کشورها و مذاهب دیگر، از ۲۴ نوامر ۲۰۰۷ (۳ آذر ۸۶) در موزه میراث هنگ کنگ برگزار خواهد شد.

نقل از رنگ .

 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم تیر 1386ساعت 21:28  توسط میلاد شاهجانی  | 

رضا عابديني،  درجمع دانشجويان و طراحان گرافيك در موزه هنرهاي معاصر به بررسي پوسترهاي معاصر فرانسه پرداخت.
وي بااظهار شادماني از هیجان و جدیت فعالان اصفهان در پيگيري مسايل مربوط به گرافیک گفت: یکی از ایرادهایی که نسبت به توزیع فرهنگ به فعالان ابرازمي‌شود، این است که متاسفانه همه اتفاقات در تهران رخ مي‌دهد و طراحان شهرستاني هم پس از مدتی به تهران می‌آیند و عده اي هم می‌گویند تهرانی‌ها خوب کارمی‌کنند؛ هرچند که ممکن است فعالان از شهرستان های مختلف به تهران آمده باشند.

وی با اشاره به فعاليت‌هاي هنرمندان پیشرو فرانسوی گفت: پوسترسازی‌های فرانسه بیشتر مبتنی بر تصویرسازی است و در عین حال روایتگراست. بخش عمده‌اي از گرافیک فرانسه به دلیل شروع آن با آثار روایتگران و تصویرسازان هنوز هم پس از گذشت۷۰-۸۰ سال هنوز هم روایی و تصویرگراست از سوي ديگر پوسترهای معروف فرانسوی، اغلب فرهنگی، سیاسی و اجتماعی به ویژه سیاسی‌اند. ولي درمقایسه با پوسترهای سوئیسی و هلندی از نظر طراحی و تایپوگرافی قوی نیستند.
او در ادامه گفت: قطع پوسترهای فرانسوی بسیار بزرگ است (۱۷۶x۱۲۰) و این معمولی‌ترین اندازه چاپ برای یک پوستردر فرانسه است که در متروها و خیابان‌ها نصب می‌شوند در اين اندازه طراحي مي‌شوند.
عابديني همچنين بيان داشت: گرافیک درتاریخ شکل‌گیری خود در فرانسه تحت تأثیر نقاشی بوده و طبیعی است که تزئینی بودن و پرداخت رنگ در آن خیلی اهمیت دارد و برخود ویژه‌ای با حروف(تایپ) درآنها می‌شود و بیشترطراحان بدون آنکه دلیل آن را بدانند؛ از تایپ‌های کشیده استفاده می‌کنند و درگیری جدی بین تایپ و تصویر در کارهای آنان نیست. یعنی تصاویر قوی‌تر هستند و درمجموع پوسترهایی تصویری قلمداد می‌شوند.
وی در ادامه با نمایش اسلاید۱۰۰ پوستر فرانسه که به‌وسیله آلن لوکرنک گردآوری شده بود؛ به بررسی ویژگی‌ها و معرفی اين آثار پرداخت.

 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم تیر 1386ساعت 21:27  توسط میلاد شاهجانی  | 

هنینگ واگنبرت طراح آلمانیست و همونی هست که در بینال نهم گرافیک ایران ( یعنی همین امسال جزو برگزیدگان بود ) . متولد سال ۱۹۶۲ در ابرسوالد آلمان و عضو AGI .
به جرات میتونم بگم در زمینه رنگ استاده . با دیدن کارهاش آدم به این نتیجه میرسه چقدر روی کنترل رنگها تسلط داره . هر رنگ به جای خودش و دارای وسعت و فرم مناسب خودش هست . نه فقط کاراکترهاش بلکه کلا فضاي كارهاش بشدت شخصي و گيرا هست . نكته ديگه اينكه وقتي آدم پوسترهاش رو نگاه ميكنه فكر ميكنه چقدر شلوغه ولي اين نكته كاملا احساس ميشه كه تك تك نقاط بكار رفته توي آثارش در جهت انتقال پيام هست . ترکیب بندیهای کارش معمولا پراکنده هست و چشم در همه جای کادر درگیره . 

نمونه کارهاش :
       

         

در ضمن کمیک استریپ هم کار میکنه . نمونش :

                                           
                                                       برای بزرگتر دیدن کمیک استریپ روش کلیک کنید

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم تیر 1386ساعت 0:2  توسط میلاد شاهجانی  | 
 در تاریخ  ۱۵ ژوئن ۲۰۰۷  هیئت داوری متشکل از"ماسیی بوسویچ (لهستان)، کلود کان(سویس)،ماری پیتارینن (فنلاند) و فالکرفولر (آلمان) جوایز زیر را به ۲۲۶ اثر که از میان ۱۶۰۰ اثر توسط داوری اولیه انتخاب شده بود، اهدا کردند.       
جایزه بزرگ : (۳۵۰۰ یورو، اهدایی وزارت آموزش)
اریش برگخبول (سویس) برای پوستر "سننتونچی"
جایزه گرافیا: (۳۰۰۰ یورو، اهدایی از انجمن طراحان گرافیک فنلاند)
رالف شرایفوگل (سویس) برای پوستر "سینمآفریکا/سینمای آفریقا”
دومین جایزه :(۱۷۰۰ یورو اهدایی ازانجمن منطقه ای پایتات-هامه)
کاشیمی یانو ( ژاپن) برای پوسترهای "آنتیکو”
بخش پوسترهای محیط زیست ، جایزه لوری تاراستی (۳۰۰۰ یورو تقسیم شده بین دو اثر):
شینمورا نوریتو (ژاپن) برای پوستر “گلوبال وارمینگ/ گرم شدن کره زمین"
هیلپا هیرکاس (فنلاند) برای پوستر"استاپ کلایمت چنج/ تغییر آب و هوا را متوقف کنید"
همچنین گواهی تقدیر به:
جیامپینگ هه (آلمان) برای پوستر "آنتالیس" و دیوید تارتاکوور(اسراییل) برای پوستر "دیوانگی را متوقف کنید،جنگ را متوقف کنید" و یک طراح گرافیک جوان به نام کانستا اویالا (فنلاند) برای پوستر "آدیوس مگزین " اهدا شد.

                                      

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 0:48  توسط میلاد شاهجانی  | 
کتاب سال گرافیک ۸۶ که توسط مؤسسه فرهنگی چاپ و نشر نظر منتشر خواهد شد به ۱۸ تن از برگزیدگان بینال گرافیک، دو صفحه از کتاب را به هر نفر جهت ارائه آثار اهدا کرد.
اسامی این افراد عبارتند از : 

پیمان پورحسین
امیرعلی قاسمی
ایمان متقی‌راد
پدرام حربی
سیامک فیلی‌زاده
فرشید شفیعی
فرشاد رستمی
داوود مرگان
سارا شادرخ
مجید کاشانی
تهمتن امینیان
سید عبدالکریم موسوی
مهران زمانی
نغمه فلور ذبیحی
فرهاد فزونی
پیمان بانی‌شرکا
هومن مرتضوی
مریم عنایتی
 
نقل ار رنگ .
 |+| نوشته شده در  جمعه هشتم تیر 1386ساعت 0:50  توسط میلاد شاهجانی  | 

استاد محمد احصایی به ادعای رضا عابدینی که گفته بود نسل اول کاری برای طراحی حروف فارسی نکرده اند ، پاسخ داد.
این پیشکسوت گرافیک گفته است:" من به همراه مرتضی ممیز ، تایپوگرافی ایرانی را در قالب 8 واحد درسی ، با عنوان خط گرافیک برنامه‌ریزی كردم".
استاد ادامه داد:" آقای عابدینی ، طبیعی است كه از حوزه گرافیک در دانشگاه‌ها خبر نداشته باشد ، چون در رشته نقاشی تحصیل كرده است. در حالی كه من به همراه آقای ممیز در دانشكده هنرهای زیبا ، برای خط فارسی به اندازه 2 واحد درسی شروع به برنامه‌ریزی كردیم و به مرور این درس به 8 واحد افزایش یافت و اسم این درس را گرافیک _ خط گذاشتیم و تایپوگرافی هم زیرمجموعه این درس بود كه در بخشی از كتاب به آن پرداخته بودیم".
این مدرس گرافیک افزود:" در عناوین این 8 واحد موضوعاتی چون شناخت و تجربه خط فارسی سنتی ، خطاطی و بهره‌گیری از خوشنویسی ، خط گرافیک ، طراحی حروف و . . . گنجانده شد".
وی ادامه داد:" بزرگان گرافیک ما ، ‌تحصیلات‌شان در زمینه گرافیک نبود و افرادی چون قباد شیوا ، فرشید مثقالی ، شباهنگی و . . . در زمینه نقاشی تحصیل كردند و نسل بعد از این افراد در دانشكده‌های گرافیک درس خواندند. بنابراین بنیاد گرافیک معاصر ما علم گرافیک را با تحصیل از خارج نگرفته است بلكه با مطالعه و كار به دست آورده است".
رییس نهمین دوسالانه گرافیک ایران در ادامه توضیح داد:" اگر كارهای من در زمینه خط نقاشی برای كشور افتخارآفرین است ، یک امر خصوصی است و نمی‌توان آن را تعمیم داد و اگر كارهای عابدینی افتخارآفرین است نمی‌توان آن را تعمیم داد. نوآوری بسیار خوب است ولی در بحث ارتباط و رسانه باید سهمی را به كارهای شخصی اختصاص داد".
وی همچنین گفت:" اگر كسی می‌خواهد عابدینی باشد نمی‌تواند از او شروع كند ، بلكه باید ببیند او از كجا شروع كرده است ، ‌از هما جا شروع كند". 
استاد احصایی در ادامه گفت:" ماجرای تایپوگرافی ایران از زمانی شروع شد كه نمایشگاهی با عنوان تایپوگرافی بسم‌الله گذاشته شد"

از صحبتهای رضا عابدینی :
وی سخنرانی خود را با طرح سؤالاتی شروع كرد و گفت: با تولد تایپ در غرب ، تایپوگرافی هم متولد شد و بطور همزمان این دو ، تا به امروز در كنار هم رشد كردند ولی در ایران این اتفاق نیفتاد ، چرا همین مساله در میان طراحان گرافیک ما بصورت جدی مورد توجه قرار نگرفت؟
عابدینی گفت: عرصه گرافیک ایران ،‌ عرصه عمل است نه جای گپ و گفت و تاثیرگذاری كلام آن است كه مبتنی بر عمل باشد.
وی با بیان این كه بسیاری از طراحان گرافیک كه دغدغه حروف و فونت فارسی را دارند و با كتاب‌های متعدد در این زمینه نیز آشنایی دارند چرا تا كنون كاری در این زمینه انجام نداده‌اند؟
عابدینی گفت: من یاد گرفته‌ام كه قوانین گرافیک را خوب یاد بگیرم تا از آنها استفاده نكنم چون هر خلاقیتی در هر دوره ، به سرعت به قانون تبدیل می‌شود.
وی افزود: طراحان بسیاری براساس درک زیباشناسانه خود آثاری خلق كردند كه بعدها تبدیل به قانون شد و من سعی دارم كسی باشم كه در آینده قانون را بر اساس آثارش می‌نویسند.
عابدینی توضیح داد: من اگر نتوانم به جستجوهایم ادامه دهم ، ‌به قانون تبدیل خواهم شد. همان طور كه بزرگی در این زمینه گفته است ، كسی كه اقوال او در دانشگاه‌ها تدریس شود ، ‌می‌تواند مطمئن باشد كه مرده است.
عابدینی درباره فرمالیزم هم گفت: ما درباره مفاهیم فرم و معنا در گرافیک دچار بدبختی شده‌ایم و فرمالیزم در ایران چیزی در حد ناسزا شده است و كسی كه مرتكب آن شود كسی خواهد بود كه فكر نمی‌كند. درحالی كه فرم خود معناست نه ظرفی كه محتوایی در آن ریخته شود.
وی در ادامه با اشاره به مشكل طراحی حروف در ایران گفت: حدود 30 سال از گرافیک ایران می‌گذرد و با وجود آن كه مشكل طراحی خط فارسی شناخته شده است ، ولی طی این 30 سال هنوز یک طراح تایپ فیس ایرانی نداریم.
عابدینی تصریح كرد: ما با گذشت این سه دهه هنوز یک كتاب هر چند پر غلط در زمینه تایپوگرافی نداریم.
وی در ادامه این سؤال را مطرح كرد كه اساس و اصول طراحی حروف فارسی چیست و چه كسی باید آن را طراحی كند؟ اصلا ما تایپوگرافی فارسی باید بگوییم یا تایپوگرافی ایرانی؟
این هنرمند طراح گرافیک با اشاره به طراحی حروف اعراب گفت: با كمال تاسف ،‌ اعراب در زمینه طراحی حروف و فونت بسیار زودتر و حساب‌شده‌تر از ما عمل كردند و حتی در حال تدوین قوانین طراحی حروف برای سیستم دیجیتال هستند.
عابدینی پرسید: چرا باید با وجود داشتن برجسته‌ترین طراحان حروف در خاورمیانه ، بدنبال كسب اطلاعات از طراحان سعودی باشیم؟
وی همچنین از كم سوادی و مطالعه اندک طراحان ایرانی گفت‌ و اضافه كرد حتی عنوان كلی این سخنرانی نیز مشخص می‌كند كه ما هنوز نمی‌دانیم قصد داریم راجع به چه چیزی صحبت كنیم؟
نقل از رسم .

 |+| نوشته شده در  جمعه هشتم تیر 1386ساعت 0:49  توسط میلاد شاهجانی  | 
یوسی لمل متولد ۱۹۵۷ در جورسلیم هست .
ایده های بکرش در طراحی پوستر حقیقتا چشمگیره . به بهانه نمایشگاهی که در باب صلح داره چند تا از نمونه کاراش رو براتون میگذارم .

                       طرح اول          /           طرح دوم           /         طرح سوم

                       طرح چهارم       /          طرح پنجم          /         طرح ششم

                       طرح هفتم         /          طرح هشتم       /         طرح نهم

                                                          معذرت میخوام اگه خود عکسا رو مستقیم نگذاشتم .
                    
دیدم اگه بگذارم حجم وبلاگ برای بالا اومدن سنگین میشه . روی هر کدوم از طرحها کلیک کنید ، میاد .

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه هفتم تیر 1386ساعت 2:51  توسط میلاد شاهجانی  | 

«تايپوگرافي معاصر ايران» موضوعي است كه در دو نوبت صبح و بعدازظهر 5 و 6 تيرماه در موزه هنرهاي معاصر تهران و در حاشيه برپايي نهمين دوسالانه گرافيك ايران از سوي سخنرانان و طراحان گرافيك مورد بررسي قرار مي‌گيرد.
قباد شيوا اولين سخنران از جمع طراحان گرافيك ايران است كه صبح امروز در موزه هنرهاي معاصر درباره تايپوگرافي معاصر ايران سخن گفت.

* درباره تايپوگرافي دچار سردرگمي هستيم
قباد شيوا در ابتداي اين مراسم گفت: گرافيك معاصر ما حدود يك دهه و نيم است كه در رابطه با موضوع تايپوگرافي دچار سردرگمي شده است و از هر آتليه‌اي يك نوع اظهار نظر درباره تايپوگرافي بيرون مي‌آيد و مصرف كنندگان اين پديده كه مردم هستند نيز دچار سردرگمي شده‌اند.

* تايپوگرافي احتياج به اظهار نظر ندارد
شيوا با انتقاد از اظهار نظرهاي مختلفي كه از سوي برخي طراحان درباره تايپوگرافي ارائه مي‌شود، گفت: من امروز درباره اين پديده غربي با توجه به مطالب علمي مدون شده در اين زمينه صحبت مي‌كنم و صحبت‌هايم اظهار نظر شخصي درباره تايپوگرافي نيست.
وي افزود: هر طراحي مي‌تواند با توجه به ديدگاه خود وارد اين مقوله شود ولي نمي‌تواند راجع به آن اظهار نظر كند چون اين پديده احتياج به اظهار نظر ندارد.

* به فرهنگ نوشتاري ما تحت عنوان تايپوگرافي لطمه وارد مي‌شود
شيوا گفت: دركشور ما به صورت غلط از اين پديده استفاده مي‌شود و فرهنگ نوشتاري ما نيز تحت اين عنوان لطمه وارد مي‌شود.
وي افزود: تايپوگرافي پديده جديدي نيست و از قرن 15 ميلادي اين هنر وجود داشته است ولي چندسالي است كه وارد ايران شده و آن را به حافظ و مولوي و اسماءالحسني و ... وصل كرده‌اند. به طوري كه فرهنگ نوشتاري ما،ساختار و آناتومي الفباي ما را تخريب كرده است.

*پيدايش تايپ
اين طراح گرافيك درادامه به تاريخچه پيدايش حروف و الفباي لاتين و تحولات آن طي 3 هزار سال گذشته اشاره كرد و گفت: آلفابت در طول هزاران سال تكامل يافت و همه آنها كار يك طراح نبوده است كه هر كس بتواند آن را تغيير دهد.
وي در ادامه به تاريخچه تايپ و صنعت چاپ اشاره كرد و افزود: در قرن 15 ميلادي فردي به نام گوتنبرگ سيستم تايپ و چاپ حروف را يافت و از همان زمان لغت «تايپ» رواج يافت كه اين ابداع تحولي در انتقال فرهنگ نوشتاري و تكثير آن به وجود آورد.

*هيچ طراحي در غرب حق ندارد به آناتومي حروف دست بزند
شيوا گفت: در كشورهاي غربي،‌هيچ طراحي اجازه ندارد به آناتومي حروف دست بزند ولي در كشور ما به راحتي اين قانون نقض مي‌شود و ميراث چند هزار ساله ما به راحتي دستخوش تغيير وتحولات مي‌شود و خاصيت ارتباطي يك اثر گرافيكي روز به روز ضعيف‌تر مي‌شود.

*گرافيك اثري است كه بايد ارتباط برقرار كند
شيوا ويژگي ارتباطي گرافيك را به راديو تشبيه كرد وگفت: يادمان باشد كه گرافيك با هر سليقه‌اي يك راديوست كه اطلاعاتي را به مخاطب منتقل مي‌كند. همان طور كه اگر راديو به زباني غير قابل فهم صحبت كند،‌مردم متعجب خواهند شد و پيچ آن را خواهند بست، اگر اثر گرافيكي هم با فرهنگ مردم ارتباط برقرار نكند مردم به آن توجهي نخواهند كرد.

*ارتباط اثر گرافيكي با مردم فراموش شده است
قباد شيوا در ادامه درباره ويژگي ارتباطي گرافيك توضيح داد: در ايران،‌گرافيست‌ها براي گرافيست‌ها كار مي‌كنند و مردم فراموش‌ شده‌اند درحالي كه خاصيت گرافيك ارتباط با مردم است.

كلاژ كريه تايپوگرافي با موضوعاتي چون مولوي و اسماءالحسني

اين هنرمند طراح در ادامه از برگزاري دوسالانه‌ها و نمايشگاه‌هايي با عنوان تايپوگرافي انتقاد كرد وگفت: كلاژ زشتي از تايپوگرافي در ايران داريم مثل تايپوگرافي مولوي و حافظ و اسماءالحسني كه كلاژ بسيار كريه و زشت اين‌ها منجر به تخريب فرهنگ كشورمان مي‌شود.
وي تصريح كرد:نمايشگاه اسماءالحسني در واقع كاليگرافي(خوشنويسي) است نه تايپوگرافي و در واقع با عنوان تايپوگرافي، هنر كاليگرافي(خوشنويسي) خودمان را در آن مي‌گنجانيم.
شيوا افزود: وقتي هنرمندان ما با كاليگرافي راجع به تايپوگرافي حرف مي‌زند از مردم چه انتظاري داريم.

* تايپوگرافي با حفظ ساختار حروف دست به ابداع مي‌زند
شيوا گفت: اگر طراحي ساختار حروف را حفظ كرد و توانست دست به ابداع بزند يك تايپوگرافر است كه بايد شناخت درستي از حروف و نحوه پردازش حروف داشته باشد.

*فرق لوگوتايپ با لوگو چيست؟
قباد شيوا درباره فرق لوگو تايپ با لوگو گفت:‌لوگو تايپ دو بار ديده مي‌شود.چون تصوير گرافيكي با حروف همراه است،‌تصوير همراه با حروفي كه به راحتي خوانده ‌مي‌‌شود ارتباط بهتري با مخاطب برقرار مي‌كند ولي در ايران آنقدر حروف را كج و معوج مي‌نويسند كه اصلاً قابل خواندن نيست.
وي افزود: لوگويي كه درعين زيبايي قابل خواندن باشد لوگوي خوبي است ولي برخي طراحان درايران گمان مي‌كنند اگر اين لوگو قابل خواندن نباشد بهتر است كه تصور بسيار غلطي است و پارازيت‌هايي است كه تحت عنوان هنر مدرن از سوي برخي طراحان ارائه مي‌شود.

* طراحان غربي‌، بدون تغيير در آناتومي حروف از آن معنا مي‌گيرند
شيوا گفت: طراحان غربي بدون تغيير در آناتومي و ساختار حروف از آن معني مي‌گيرند و اگر حرفي چپ و يا راست نوشته مي‌شود به شكل هدف دار و معني دار است و براي همه قابل فهم و خواندن است ولي در ايران برخي طراحان قصد دارند الفباي فارسي را عوض كنند.

*طراحان غربي در تايپوگرافي اشباع شده‌اند
شيوا گفت:‌طراحان غربي درتايپوگرافي اشباع شده‌اند و امروز طراحان به شكل بسيار ساده تايپوگرافي مي‌كنند همانند اعلاميه‌هاي قديمي، درحالي كه ما در ايران هنوز اشباع نشده‌ايم و كارهاي بسياري مي‌توان در اين زمينه انجام داد.

*فرق تايپوگرافي با طراحي حروف؟
قباد شيوا درباره تفاوت تايپوگرافي با طراحي حروف توضيح داد: كسي كه حروف را به قصد تايپ شدن طراحي كند طراح حروف است كه اين حروف روي سرب حك مي‌شود ولي در كشور ما به طراحاني كه به طور مثال عنوان مجله‌اي را طراحي مي‌كنند طراح حروف گفته مي‌شود كه البته كاربرد تايپي ندارد.

*تايپ فارسي هيچ قانون و كتاب مدوني ندارد
قباد شيوا در بخش ديگري ازسخنان خود گفت: تايپ فارسي قانونمند نيست و اطلاعات آن در جايي گردآوري نشده است و راجع به حروف چاپي خودمان هيچ گونه تجزيه و تحليلي به صورت مدون نداريم كه البته بايد در اين زمينه اقداماتي صورت بگيرد.
اين جلسه با پرسش و پاسخ حاضرين و قباد شيوا ادامه يافت.

نقل از فارس .

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه ششم تیر 1386ساعت 0:4  توسط میلاد شاهجانی  | 
فرشید مثقالی هنرمند طراح و تصویرگر ، دومین سخنرانی بود كه عصر امروز در موزه هنرهای معاصر تهران درباره تایپوگرافی معاصر ایران‌ سخن گفت و دلیل برگزاری این جلسات سخنرانی با موضوع تایپوگرافی را یافتن وحدت نظری در این باره عنوان كرد.
 
تایپوگرافی از اهمیت چندانی برخوردار نیست
فرشید مثقالی در ابتدای سخنان خود درباره اهمیت یافتن موضوع تایپوگرافی در میان برخی از طراحان گفت:‌ تایپوگرافی آن چنان اهمیتی را كه در گرافیک ما یافته ، ندارد چون تنها بخش كوچكی از گرافیک است.
این هنرمند تصویرگر درادامه به تشریح تایپوگرافی پرداخت و بخش‌های مختلف گرافیک از جمله تایپوگرافی را مورد بررسی قرار داد.
مثقالی گفت: تایپوگرافی بر روی تایپ قرار گرفته ، تایپ بر روی خط ایستاده ، خط روی زبان قرار دارد و زبان روی ارتباط واقع شده است. بنابراین تایپوگرافی اربابی به نام گرافیک دیزاین دارد كه در ارتباط تصویری جای گرفته و ارتباط تصویری نیز در ارتباط واقع شده است كه به این ترتیب تایپوگرافی در دو سوی خود با ارتباط مواجه است.
 
تایپوگرافی معضل ناپیدای گرافیک ایران است
مثقالی تایپوگرافی را معضل ناپیدا و ناپنهان در گرافیک ایران دانست و گفت: در طی 5 نسل از طراحان گرافیک این موضوع مورد توجه قرار نگرفته است و در این 5 نسل هر طراحی به فراخور خود سعی در تعریف و حل و فصل این معضل داشته است كه به صورت موردی راه‌ حل‌هایی نیز ارایه كرده‌اند ولی بنیان آن همچنان ناشناخته باقی ماند.
 
پیدایش تایپ
این هنرمند تصویرگر درادامه به چگونگی شكل‌گیری تایپوگرافی اشاره كرد و گفت: كلمه تایپ یا فونت از دوره گوتنبرگ مخترع آلمانی به وجود آمد و به معنی حروف چاپی است كه روی چوب و سرب ساخته می‌شد و با استفاده از آنها كلمه ولغات چاپی را پدید آوردند كه در فارسی به آن حروفچینی گفته می‌شود.
 
تعریف تایپوگرافی
مثقالی گفت:‌ من معنی متفاوتی از تایپوگرافی ارایه نمی‌كنم تنها بصورت كلی‌تری به آن نگاه می‌كنم.
وی افزود: تایپ برای عصر نشر بوجود آمد و مقصود اصلی آن انتقال اطلاعات برای عوام بود كه دو گونه علمی و اصلی دارد. اول انتخاب نوع تایپ فیس ، فواصل حروف و سطرها بر مبنای نزدیک و بیان معنی متن كه پایه‌ترین معنی تایپ است و تمامی انتشارات و كتاب‌ها را دربرمی‌گیرد. دوم هنر دیزاین با تایپ كه این تعریف تمام زمینه‌های كار با تایپ را تحت پوشش قرار می‌دهد.
این تعاریف درباره همه زبان‌ها صادق است چون با معنی تایپ سرو كار دارد تا شكل ظاهری آْن.
 
تایپوگرافی بصورت مستقل نمی‌تواند بررسی شود
مثقالی گرافیک دیزاین را حوزه اصلی كار گرافیک معرفی كرد و گفت: اثر گرافیک درحیطه ارتباط تصویری قرار می‌گیرد كه بخشی از ارتباط است و پروسه دیزاین به عنوان عامل اجرایی این ارتباط عمل می‌كند و درون آن فرم ، دیزاین ، اشكال و . . . قرار دارد.
وی افزود: گرافیک دیزاین از عوامل مختلف برای بیان استفاده می‌كند و تایپوگرافی تنها یكی از این عوامل است.
مثقالی در ادامه درباره دیزاین چنین توضیح داد:‌ خلق عوامل تصویری و قرار دادن آن در كنار یكدیگر برای بیان یک پیام برای مخاطب خاص ،‌ دیزاین نام دارد و اساس كار گرافیک بطور بنیادی بر دیزاین قرار گرفته است.
وی تصریح كرد: تایپ یكی از عوامل تشكیل دهنده گرافیک است كه باید در خدمت معنی و یا مخاطب باشد و بنابراین نمی‌تواند شخصیت مستقل داشته باشد.
 
تایپوگرافی درایران گرفتار فرمالیسم شده است
مثقالی درباره وضعیت تایپوگرافی در ایران توضیح داد: تایپ از دو بخش انتقال معنا و فرم تشكیل شده است كه در ایران تنها بخش فرم آن رشد چشمگیری یافته است تا آن جا كه تایپوگرافی بصورت فرم مطرح شده است كه این نوع نگاه فرمالیزم به تایپوگرافی ، همه تایپوگرافی نیست و تنها بخش كوچكی از آن است كه به بیان شخصی طراحان كمک می‌كند ولی به غنی شدن تایپوگرافی كمكی نمی‌كند.
وی همچنین گفت: این نوع نگاه فرمالیزمی به تایپوگرافی گاهی باعث انحراف در كاربرد اصلی آن می‌شود.
 
توجه به فرمالیسم درتایپوگرافی ناشی از مشكلات فونت فارسی است
مثقالی گفت: یكی از دلایل توجه غیر عادی به فرمالیزم درتایپوگرافی ناشی از بی توجهی به ایجاد و اصلاح فونت‌های فارسی است.
وی فونت را یكی از بخش‌های زیربنایی تایپوگرافی دانست و گفت: در فونت فارسی ما با تعداد بسیار محدودی روبرو هستیم كه نیازمند كار وتوجه ویژه در این بخش است.
وی افزود: ما در ایران از گرافیک بسیار پویایی برخوردار هستیم ولی از اولیه‌ترین ابزار تایپوگرافی كه فونت است محروم هستیم و تا زمانی كه به اصلاح فونت‌های موجود و ایجاد فونت‌های جدید فارسی نپردازیم همچنان تایپوگرافی ما لنگ می‌زند و در بن‌بست آن خواهیم ماند.
 
استفاده فرمالیسمی از تایپوگرافی فرار از فكر و ایده است
مثقالی تصریح كرد: استفاده فرمالیسمی از تایپوگرافی در واقع فرار كردن از فكر و ایده است.
وی افزود: پوستری كه برای شاعری مثل مولوی طراحی می‌شود باید حاوی مولوی باشد نه آن كه اسم مولوی را در آن تكرار كند و برای این منظور باید طراح آن حداقل 50 شعر مولوی را خوانده باشد تا بتواند محتوای آن را در اثرش وارد كند.
مثقالی ادامه داد: پوستری كه برای مولوی طراحی می‌شود باید با پوستری كه برای حافظ طراحی می‌شود متفاوت باشد و برای این منظور باید دنبال راه حل بود.
 
آموزش درست تایپوگرافی
مثقالی یكی دیگر از مشكلات تایپوگرافی در ایران را به سیستم آموزشی مدارس هنری و دانشگاه‌ها مربوط دانست و گفت: در سیستم آموزشی ما متاسفانه تایپوگرافی بر مبنای علمی معرفی و تدریس نمی‌شود و تصویر واضح و روشنی از گرافیک دیزاین و تایپوگرافی در مدارس هنری ما وجود ندارد.
 
طراحی تایپ مناسب برای اس.ام.اس
مثقالی با اشاره به كاربردهای بی‌شمار تایپوگرافی گفت: تایپوگرافی كاربردهای وسیعی دارد و جای بسیاری برای كار و خلاقیت در این زمینه وجود دارد مثلا می‌توان برای پیام كوتاه درارتباطات تلفنی هم تایپ مناسب فارسی طراحی كنیم.
 

غربی‌ها قاضی همه رشته‌های هنری ما شده‌اند
مثقالی با انتقاد از نگاه برخی طراحان به تمایلات غربی‌ها گفت: غربی‌ها در اغلب رشته‌های هنری ما قاضی شده‌اند و برای ما تعیین تكلیف می‌كنند.
وی افزود: درعكاسی ، ما بسوی آنچه كه مورد توجه غرب است پیش رفته‌ایم و به مباحثی چون زنان در بند، عكاسی قاجار و . . . سوق یافته‌ایم همان طور كه در سینما و دیگر هنرها چنین اتفاقی افتاده است كه در واقع با اهدای جوایز از سوی آنها ما به این سمت هدایت شده‌ایم.
مثقالی ادامه داد: در گرافیک هم این پدیده در حال رخ دادن است و به سمت خواسته‌های غربی‌ها سوق داده می‌شویم.

نقل از رسم .

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه ششم تیر 1386ساعت 0:0  توسط میلاد شاهجانی  | 

 نمایشگاه گروه زیگزاگ با موضوع پوستر کودک در نگارخانه تهران برگزار می شود.
گروه زيگزاگ در سال ۱۳۸۳ توسط دانشجويان دانشكده‌ي هنر و معماري تشكيل شد و اولين نمايشگاه خود را با عنوان « پوستر زنان» در سال ۱۳۸۴ برگزار كرد. اعضای گروه زیگزاگ در این نمایشگاه سعی کردند با نگاهي زنانه به بيان مشكلات و معضلات ، حرف‌ها و افكار زنان اجتماع بپردازند.
در نمایشگاه پوستر کودک ، گروه زیگزاگ با دعوت از طراحان دیگر موضوع کودک را مطرح نمود که نمایشگاه جدید این گروه را در بر می گیرد.

اسامي ميهمانان شركت كننده در اين نمايشگاه  عبارتند از : پويا احمدي ، ترگل بهرامي ، سميه بهزادپور ، پيمان پورحسين ، نازنين تمدن ، آرش تنهايي ، علي چكاو ، ساينا حاجيان ، حسين درخشاني ، ايمان راد ، نيكناز رحماني‌فر ، پژمان رحيمي‌زاده ، مريم رونقي ، مازيار زند ، رضا سعيدي ، مهدي سعيدي ، دنيا سلجوقي ، تورج صابري وند ، ايمان صفايي ، نسترن صفايي ، رضا عابديني ، مجيد عباسي ، احمد غلامي، مهدي فاتحي ، مهدي فرشيدفر، اميرعلي قاسمي ، كاوه كريمي ، عليرضا گلدوزيان ، طاهره محبي تابان ، عليرضا مساوات ، ساعد مشكي ، ياسمن مشيري ، عليرضا مصطفي‌زاده ، ميثم مقصودي ، سعيد ملك ، ماني مهرورز ، افشين نجف‌زاده ، مهدي نقاش‌زاده و عليرضا وكيلي ورجوري
و گروه زيگزاگ : كتايون ارفعي ، هدي استادي مقدم ، مريم پروانه ، مريم فيروزي ، شبنم كارپسند ، ندا كاشاني ، نرگس عباس‌زاده ، مرجان معظمي ، اعظم موسوي.
زيگزاگ با مطرح كردن موضوعات اجتماعي سعي دارد در ارتقاي سواد بصري اجتماع بكوشد.
اين نمايشگاه در روز جمعه ۸ تيرماه ۱۳۸۶ در گالري تهران در ساعت ۱۷ تا ۲۱ افتتاح خواهد شد و تا روز ۲۰ تيرماه ادامه خواهد داشت.

                                                 
نقل از رنگ .

 |+| نوشته شده در  سه شنبه پنجم تیر 1386ساعت 23:55  توسط میلاد شاهجانی  | 
صبح:
ساعت ۱۰ سخنرانی مسعود سپهر
ساعت ۱۱ سخنرانی رضا عابدينی
(تايپو گرافی معاصر ایران )
در موزه هنرهای معاصر تهران
عصر:
ساعت ۱۶ ميزگرد با حضور آقايان:
قباد شيوا- مسعود سپهر- رضا عابدينی  فرشيد مثقالی
(تايپو گرافی معاصر ایران )
در موزه هنرهای معاصر تهران
نقل از رنگ .
 |+| نوشته شده در  سه شنبه پنجم تیر 1386ساعت 23:53  توسط میلاد شاهجانی  | 
آخرین بخش از برنامه‌های جانبی نهمین دوسالانه گرافیک ایران ، امروز و فردا با چهار سخنرانی و یک میزگرد پیگیری می‌شود:
 
 
سه‌شـنبه 5/4/86 (موزه هنرهای معاصر تهران)
ساعت ۱۰ سخنرانی قباد شیوا با موضوع تایپوگرافی معاصر ایران
ساعت ۱۶ سخنرانی فرشید مثقالی با موضوع تایپوگرافی معاصر ایران
 
چهار‌شـنبه  6/4/86 (موزه هنرهای معاصر تهران)
ساعت ۱۰ سخنرانی مسعود سپهر با موضوع تایپوگرافی معاصر ایران
ساعت ۱۱ سخنرانی رضا عابدینی با موضوع تایپوگرافی معاصر ایران
ساعت ۱۶ میزگرد تایپوگرافی معاصر ایران با حضور قباد شیوا ، مسعود سپهر ، رضا عابدینی و فرشید مثقالی
نقل از رسم .
 |+| نوشته شده در  سه شنبه پنجم تیر 1386ساعت 13:16  توسط میلاد شاهجانی  | 
کنفرانس جهانی آموزش هنر 18 و 19 شهریور در تهران برگزار می‌شود.
در این کنفرانس که استاد ابراهیم حقیقی ریاست آن را برعهده دارد مباحثی نظیر آموزه‌های جهانی آموزش هنر ، کاربرد تکنیک‌ها و روش‌های استاندارد آموزشی ، کارکردهای ابداعی و رشد خلاقیت ، کاربد شیوه‌های نوین آموزشی در آموزش الترونیکی هنر ، آموزش هنر و تعامل با شیوه‌های سایر حوزه‌های آموزشی ، بررسی خواهد شد.
ابراهیم حقیقی ، فرشید مثقالی ، آیدین آغداشلو ، افشین شاهرودی ، سعید شهلاپور و حمید شانس از جمله سخنرانان این کنفرانس هستد. مرکز پژوهش هنر و معماری برگزارکننده و انجمن صنفی طراحان گرافیک نیز یکی از همکاران این کنفرانس است.
هزینه حضور در این کنفرانس هشتاد و پنج هزار تومان است که علاقه‌مندان تا 21/4/86 برای نام نویسی فرصت دارند.
مرکز پژوهش هنر و معماری چندی پیش هم فراخوان طراحی نشانه المپیاد شهری را برگزار کرد: اینجا
 |+| نوشته شده در  یکشنبه سوم تیر 1386ساعت 14:44  توسط میلاد شاهجانی  | 
هر چند که در مورد گرافیک مینویسم ، اما نتونستم خبر نمایشگاه آثار رضا هدایت رو ننویسم .
خودم به شخصه هر وقت کاراشون رو میبینم خیلی چیزا رو یاد می گیرم .
شیوه روایت و در کل روایت و همینطور غنای رنگی در کارهاشون عالیه . نگاه به اساطیر رو در آثارشون نمیشه نادیده گرفت .

اینبار ( اگر اشتباه نکنم ، مثل نمایشگاه قبلی ) آثارشون در گالری اثر هست .
آدرس : خیابان طالقانی بعد از ایرانشهر خیابان شهید موسوی خیابان بر فروشان روبروی خانه هنرمندان پلاک ۱۳

                                                      برای بزرگتر دیدن تصاویر روشون کلیک کنید


                                                
                                              

                                 کارهایی که گذاشتم از وبسایتشون هست . برای دیدن همه کارهاشون ، اینجا برید

 |+| نوشته شده در  شنبه دوم تیر 1386ساعت 15:4  توسط میلاد شاهجانی  | 
این اسامی به شرح زیر است.
لازم به ذکر است که اسامی برندگان جایزه فرهنگستان هنر نیز متعاقبن اعلام می گردد.

جوایز بخش بین المللی نهمین دوسالانه طراحان گرافیک ایران

جایزه اول:
"
رالف شرایفوگل" از کشور سوییس (۵۰۰۰ یورو) عنوان اثر: آکیرا کوروساوا
جایزه دوم:
"تیمو بری" از کشور فنلاند (۳۰۰۰ یورو) عنوان اثر: آنا پو لیتکو سکایا روزنامه نگار
جایزه سوم:
"پیمان پورحسین" از کشور ایران (۱۵۰۰ یورو) عنوان اثر: تئاتر امیلی
جایزه ویژه ایکوگرادا:
"امیر علی قاسمی" از کشور ایران/ عنوان اثر: نمایشگاه گروهی ویدئو
دیپلم افتخار انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران:
"ایمان متقی راد" از کشور ایران/ عنوان اثر: جشنواره ملی قرآن دانشجویان

هیئت داوران در این بخش جوایزی را نیز به انتخاب هر عضو این هیات اهدا کرد:

"ورنر یکر" جایزه خود را به "هنینگ واگنبرت" از کشور آلمان برای اثر "ارکستر آندروما مگا اکسپرس" اهدا کرد.
"دانیلا هاوفه"جایزه خود را به "لیزا رامالیو " و "آرتور ربلو" از کشور پرتغال برای اثر "من تاورا را دوست دارم" اهدا کرد.
"وانگ ژو"جایزه خود را به "هیروکی یاماموتو" از کشور ژاپن برای اثر "سری کوکو" اهدا کرد.
"امره سنان"جایزه خود را به "مارتین ووتلی" از کشور سوئیس برای اثر "تریکراوم" اهدا کرد.
"ابراهیم حقیقی"جایزه خود را به "پدرام حربی" از کشور ایران برای اثر "نسل ۵" اهدا کرد.
"محمد احصایی"جایزه خود را به "سیامک فیلی زاده" از کشور ایران برای اثر "موزه سینمای ایران" اهدا کرد.
"قباد شیوا"جایزه خود را به "فرشید شفیعی" از کشور ایران برای اثر "ما تصویرگر هستیم " اهدا کرد.

جوایز بخش پوستر جنبی نهمین دوسالانه طراحان گرافیک ایران

جایزه اول بخش ترافیک:
"فرشاد رستمی"  (۱۵/۰۰۰/۰۰۰ ریال به همراه دیپلم افتخار و تندیس)
جایزه اول بخش میراث فرهنگی:
"داود مرگان" (۱۵/۰۰۰/۰۰۰ ریال به همراه دیپلم افتخار و تندیس)
جایزه اول بخش گفتگو:
"سارا شادرخ"(۱۵/۰۰۰/۰۰۰ ریال به همراه دیپلم افتخار و تندیس)
دیپلم افتخار انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران :
"مجید کاشانی"
(ترافیک)

همچنین در این بخش جوایزی نیز به شرح زیر اهدا شد:

" مریم عنایتی" در بخش ترافیک ( سفر مطالعاتی یک هفته ای به انگلستان به همراه لوح تقدیر المپیاد جهانی طراحی شهری)
"تهمتن امینیان"
در بخش ترافیک ( همراه لوح تقدیر المپیاد جهانی طراحی شهری)
"بابک معدندار" در بخش میراث فرهنگی
(لوح تقدیر المپیاد جهانی طراحی شهری)
"طاهره محبی تابان" در بخش گفتگو
(لوح تقدیر المپیاد جهانی طراحی شهری)

جوایز بخش های هفتگانه نهمین دوسالانه طراحی گرافیک معاصر ایران

جایزه بزرگ مرتضا ممیز:
"تهمتن امینیان" به خواطر مجموعه آثار حاضر در بخش ملی و تلاشهای وی در زمینه گرافیک

بخش طراحی جلد:
"سید عبدالکریم موسوی" (سفر مطالعاتی سه ماهه به فرانسه به همراه دیپلم افتخار و تندیس) عنوان اثر: کتاب طنز (۳)
دیپلم افتخار انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران:
"ترانه صاحب" / عنوان اثر: جلد فولدر کارتن پارس

در بخش صفحه آرایی:
"پدرام حربی" (سفر مطالعاتی سه ماهه به فرانسه به همراه دیپلم افتخار و تندیس) عنوان اثر: کتاب اسطرلاب
دیپلم افتخار انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران:
"مرتضا آکوچکیان" / عنوان اثر: تقویم روزانه

بخش نشانه:
"مهران زمانی" (سفر مطالعاتی سه ماهه به فرانسه به همراه دیپلم افتخار و تندیس) عنوان اثر: نشانه هنر
دیپلم افتخار انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران:
"غلامرضا نصر اصفهانی" / عنوان اثر: نشانه گروه نمایش ۳ رخ

در بخش بسته بندی:
"نغمه فلور ذبیحی" (سفر مطالعاتی سه ماهه به فرانسه به همراه دیپلم افتخار و تندیس) عنوان اثر: ساک خرید شرکت اشاره
دیپلم افتخار انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران:
"آریا برزن فروزان" / عنوان اثر: مواد غذایی چیکا

در بخش آگهی مطبوعاتی:
در این بخش هیئت داوران هیچ یک از آثار را به عنوان اثر اول انتخاب نکرد.
دیپلم افتخار انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران:
"فرهاد فزونی" / عنوان اثر: آگهی پارسه

بخش آگهی شهری:
در این بخش هیئت داوران هیچ یک از آثار را به عنوان اثر اول انتخاب نکرد.
دیپلم افتخار انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران:
"پیمان بانی شرکا" / عنوان اثر: انرژی

بخش طراحی وب و مولتی مدیا:
"هومن مرتضوی" (سفر مطالعاتی سه ماهه به فرانسه به همراه دیپلم افتخار و تندیس) عنوان اثر: مالتی مدیا افکار متحرک
دیپلم افتخار انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران:
"علیرضا انوش فر" / عنوان اثر: سایت گالری سیحون

نقل از رنگ .

 |+| نوشته شده در  جمعه یکم تیر 1386ساعت 21:11  توسط میلاد شاهجانی  | 
 
  بالا  
12 or 24 hours timer



کپی برداری از مطالب وبلاگ فقط با ذکر منبع مجاز میباشد .

All Rights Reserved 2004-2009 © by brush